Dyrekcja lasów Państwowych w Lublinie została utworzona 29 lipca 1944 r. w oparciu o przedwojenny statut Lasów Państwowych i upoważnienie Wojewódzkiej Rady Narodowej. Pierwszym dyrektorem został inż. Feliks Osiński, wcześniej wybrany przez leśników na delegata do rozmów z urzędami państwowymi. Ustalona została struktura organizacyjna urzędu, i jednocześnie w terenie powstawały jednostki administracyjne lasów- nadleśnictwa, obejmujące dawne lasy państwowe oraz nadzór nad większymi obszarami lasów prywatnych (na podstawie zarządzenia Wojewody Lubelskiego). Powstał również, i po raz pierwszy w dniu 27 sierpnia 1944 r. zebrał się Związek Zawodowy Leśników.

Dokonana została inwentaryzacja majątku ruchomego i nieruchomego, sporządzono wykaz podziału administracyjnego, na podstawie którego powstało 63 nadleśnictwa (w tym 58 państwowych) i 30 tartaków. Według pierwszych danych lasy w zarządzie DLP w Lublinie obejmowały powierzchnię 291.680 ha, z czego przedwojenne lasy państwowe stanowiły ok. 87 tys. ha, reszta były to lasy upaństwowione na mocy dekretu PKWN 6 września 1944 r. i z 12 grudnia 1944 r. Powierzchnia lasów po zmianach organizacyjnych zasięgu działania dyrekcji i przejęciu gruntów PFZ w 1949 roku wzrosła do 329.164 ha, natomiast stan zatrudnienia wynosił 1730 pracowników. W 1945 roku nastąpiły zmiany organizacyjne, zmniejszono ilość nadleśnictw do 45 i tartaków do 18, w okresie tym nastąpiły też trudności kadrowe- część leśników wyjechała na Ziemie Zachodnie w celu organizowania tam administracji leśnej, część leśników została aresztowana. Aby uzupełnić braki kadrowe, zorganizowany został w 1945 roku Leśny Ośrodek Szkoleniowy w Wierzchowiskach k/Lublina, gdzie na kursach trwających 5 miesięcy uczyli się przyszli leśniczowie, podleśniczowie i gajowi. W pierwszych dniach stycznia 1946 roku zostało otwarte Gimnazjum Leśne w Zwierzyńcu.

W 1951 roku powołano rejony lasów państwowych, które były stopniem pośrednim między nadleśnictwami a Lubelskim Okręgiem Lasów Państwowych. W tym kształcie administracja leśna działała do kolejnej reorganizacji w 1958 roku, kiedy to zlikwidowane zostały okręgi, nadleśnictwa uzyskały większe uprawnienia i powstał Zarząd Lasów Państwowych w Lublinie. W 1968 roku utworzona została organizacja gospodarcza pod nazwą Lasy Państwowe, grupująca przedsiębiorstwa lasów posiadające osobowość prawną pod nazwą Okręgowych Zarządów Lasów Państwowych. OZLLP w Lublinie obejmowała swoim zarządem 333.428 ha, zatrudnionych było 7.423 pracowników. Powstało również Technikum Leśne w Biłgoraju, istniejące do dzisiaj. W okresie od 1970 r. do 1975 r. w wyniku tendencji do tworzenia dużych nadleśnictw, zmniejszona została ich ilość z 50 do 19, a zmiany organizacyjne zasięgu OZLP miały na celu dostosowanie granic dyrekcji do obszarów krain przyrodniczo-leśnych, co nie do końca miało pokrycie w rzeczywistości. Znaczna część powierzchni leśnych przekazana została do utworzonych w 1974 roku Roztoczańskiego Parku Narodowego i w 1990 roku Poleskiego Parku Narodowego. Dla lasów tych oznaczało całkowicie odmienny charakter zagospodarowania, a dla leśników tam zatrudnionych inne od dotychczasowych zadań. Dalsze zmiany organizacyjne doprowadziły do25 nadleśnictw w 1984 r. i taki stan pozostał do chwili obecnej.

W ostatnim dziesięcioleciu wymogi ekonomiczne zdecydowały o konieczności zmniejszenia zatrudnienia, dokonało się to w sposób stosunkowo mało bolesny dla zwalnianych pracowników ponieważ Lasy Państwowe ułatwiły im tworzenie firm prywatnych i zleciły im wykonywanie podstawowych prac leśnych. W chwili obecnej ogromna większość tych prac wykonywana jest przez te firmy, i ta forma współpracy na dobre się utrwaliła. Pozwoliło to zmniejszyć zatrudnienie do ok. 1380 pracowników obecnie zatrudnionych w RDLP w Lublinie.