|
|
| Wsiedlanie zajęcy na terenie Ośrodka Hodowli Zwierzyny – LP w Nadleśnictwie Lubartów |
| |
|
Zła sytuacja zwierzyny drobnej w naszych łowiskach nie odbiega w zasadniczy sposób od innych regionów w kraju. Trwający od kilku lat regres liczebności zająca i kuropatwy pogłębia się, a przyczyny tego zjawiska są na ogół znane. Najskuteczniejszym sposobem poprawy liczebności wymienionych gatunków zwierzyny drobnej jest zapewne likwidacja lub znaczne zmniejszenie tych niekorzystnych zjawisk, na które mamy bezpośredni wpływ (np. ograniczenie liczebności drapieżników). Kolejnym etapem będą zapewne introdukcje – zasiedlenia „przygotowanych” łowisk materiałem pochodzącym z hodowli zamkniętych. Taki kierunek działań został przyjęty przez RDLP w Lublinie i nadleśnictwa zarządzające Ośrodkami Hodowli Zwierzyny - LP. Zasadniczy wpływ na podjecie decyzji o przesiedleniu zajęcy na teren OHZ-LP nr 133 Nadleśnictwa Lubartów, miało bardzo niskie zagęszczenie – poniżej 5 osobników na 100 ha pól. Pomimo wstrzymania od kilku lat polowań na zające, ich stany liczebne nie poprawiały się. Przystąpiono zatem do celowych przesiedleń i w dniu 21.11.2007 r. wpuszczono na teren OHZ pierwszą partię – 17 sztuk zajęcy pochodzących z hodowli zagrodowej w Nadleśnictwie Świebodzin (RDLP Zielona Góra). Efektem hodowli zagrodowej w Świebodzinie, prowadzonej od kilku lat przez Lasy Państwowe są zdrowe (nad hodowlą sprawowana jest ciągła opieka weterynaryjna) i silne zające, które po przesiedleniu na „nowe” tereny mają stanowić podstawę odbudowy nielicznych miejscowych populacji tego gatunku. Przybyłe do Nadleśnictwa Lubartów zające odbyły długą drogę. Należy mieć nadzieję, że już wkrótce spełnią pokładane w nich nadzieje i przyczynią się do wzrostu liczebności tego gatunku na naszych polach. Leszek Walenda
|
| powrót |
|
 |
|
GALERIA

|
|