S

Samosiew – młode pokolenie lasu, wyrosłe z nasion opadłych na powierzchnię gleby z drzew danego drzewostanu.

Spała – fragment powierzchni pnia poddawany zabiegom żywiczarskim.

Spałowanie – 1) zdzieranie z młodych drzew kory razem z łykiem przez zwierzynę płową dla celów pokarmowych; 2) wycieranie scypułu z poroża jeleniowatych; 3) przygotowanie spały żywiczarskiej do żywicowania.

Siedlisko – warunki klimatyczne i glebowe biocenozy.

Surowiec drzewny - drewno wyrobione z poszczególnych części drzewa: z pnia, korony i karpy.

Stan sanitarny lasu – pojęcie gospodarcze informujące o aktualnej higienie lasu – występowaniu w drzewostanie drzew zamierających i obumarłych. S.s.l. zależy od intensywności usuwania takich drzew przez gospodarza lasu.

Stan zdrowotny lasu -  pojęcie biologiczne określające ogólną kondycję, która jest wypadkową wielu czynników o różnym charakterze: genetycznych, biotycznych, antropogenicznych i antropresji (turystyka i rekreacja).

Starodrzew – drzewa lub drzewostan wykazujący osłabienie funkcji życiowych wskutek późnego wieku.

Szkodniki  pierwotne – owady żerujące na drzewach żywych i pozornie zdrowych, zasiedlają przede wszystkim drzewa osłabione działaniem czynników abiotycznych.

Szkodniki wtórne – owady zasiedlające drzewa chore, uszkodzone lub osłabione działaniem czynników abiotycznych (pożar, susza, przemysłowe zanieczyszczenia powietrza, zabagnienie terenu itp.).

Szczapa - drewno średniowymiarowe, łupane o długości od 0,5 - 2,6m.