Asset Publisher

Ochrona przyrody

   Ochrona przyrody w lasach to nie tylko dbałość o zachowanie siedlisk, gatunków czy też pojedynczych tworów przyrody w formach określonych w ustawie o ochronie przyrody, ale przede wszystkim nieustanne wysiłki  w kierunku zachowania całych ekosystemów leśnych jako przedmiotu gospodarowania i jednocześnie spełniania licznych funkcji ochronnych i społecznych. Trwale zrównoważona gospodarka leśna prowadzona jest według Planu Urządzenia Lasu, którego częścią składową jest Program Ochrony Przyrody w nadleśnictwie.

Najcenniejsze zasoby, twory i składniki  przyrody żywej i nieożywionej obejmowane są ustawowo przewidzianymi formami ochrony. Istniejące na terenie RDLP Lublin formy ochrony przyrody przedstawia poniższe zestawienie (stan na 31.12.2015r.).

Forma ochrony

Ilość szt.

Powierzchnia LP

 Rezerwaty przyrody

    74      

9,9 tys. ha

 Parki krajobrazowe

18

108,7 tys. ha

 Obszary chronionego krajobrazu

16

55,5 tys. ha

 Obszary specjalnej ochrony ptaków Natura 2000

21

156,9 tys. ha

 Specjalne obszary ochrony siedlisk zaakceptowane przez Komisję Europejską

74

84,5 tys. ha

 Pomniki przyrody

349

 

 w tym  pomniki powierzchniowe

17

17,7 ha

 Stanowiska dokumentacyjne

1

3,4 ha

 Użytki ekologiczne

1043

3,3 tys. ha

 Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

1

0,8 ha

 Strefy ochronne zwierząt i roślin

452

25,5 tys. ha

 

Rezerwaty przyrody

Rezerwaty przyrody obejmują obszary zachowane w stanie naturalnym lub nieznacznie zmienionym, wyróżniające się szczególnymi walorami przyrodniczymi, naukowymi, kulturowymi lub krajobrazowymi.

Wśród 74 rezerwatów przyrody utworzonych na gruntach LP Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Lublinie wyróżnia się 8 ich rodzajów:

Rezerwaty leśne (37 szt.), które zostały utworzone dla ochrony lasów o charakterze naturalnym z licznymi okazami drzew pomnikowych, gatunkami roślin chronionych i rzadkich w runie.

Celem ochrony w tych rezerwatach są:

  • fragmenty puszcz, np. w rezerwacie „Szklarnia" 
  • lasy wielogatunkowe o charakterze naturalnym, np. w rezerwacie „Czarny Las",
  • dąbrowy, np. w rezerwatach: „Królowa Droga"," Liski", 
  • bory jodłowe na północno- wschodniej granicy zasięgu, np. w rezerwatach: „Marynopole", „Natalin",
  • buczyny, np. w rezerwacie „Przecinka",
  • lasy bukowo-jodłowe, np. w rezerwatach: „Św. Roch", „Debry",
  • lasy lipowe, np. w rezerwacie „Las Lipowy w ur. Bukowiec".

Rezerwaty florystyczne, utworzone dla ochrony m.in.:

  • stanowiska modrzewia polskiego: „Skrzypny Ostrów",
  • stanowiska roślin kserotermicznych: „Żmudź, „Wolwinów", „Mierzwice". 
  • roślin reliktowych, np.: „Jezioro Świerszczów",
  • stanowiska wawrzynka główkowatego: „Las Wagramski". 

Rezerwat historyczno-przyrodniczy, utworzony dla zachowania lasów mieszanych w miejscu bitwy partyzanckiej: "Lasy Janowskie" 

Rezerwaty stepowe, mające na  celu ochronę roślinności stepowej, np.: „Broczówka"," „Machnowska Góra", „Łabunie".

Rezerwaty torfowiskowe, utworzone dla ochrony  różnych typów torfowisk, w tym bardzo   rzadko występujących torfowisk nawęglanowych, np. „Roskosz", „Brzeźno". 

Rezerwat geologiczny, chroniący skupisko głazów narzutowych: „Piekiełko" koło Tomaszowa Lubelskiego 

Rezerwaty biocenotyczny,  gdzie celem ochrony są ekosystemy wodne, bagienne i leśne o wyjątkowej różnorodności biologicznej, np.: „Piskory".

Rezerwaty krajobrazowe i leśno-krajobrazowe, utworzone celem ochrony pięknego krajobrazu: Szwajcaria Podlaska", „Nad Tanwią", „Czartowe Pole", „Szum".

Rezerwaty faunistyczne, które powstały dla ochrony miejsc występowania i rozrodu zwierząt:

  • żółwia błotnego: „Żółwiowe Błota",
  • orlika krzykliwego: „Siedliszcze",
  • kolonii lęgowych czapli siwej: „ Czapli Stóg", „Czapliniec k/ Gołębia", „Małoziemce".