Aktualności Aktualności

Lasy ostoją powstańców

155 lat temu, 21 stycznia 1863 roku rozpoczęło się powstanie styczniowe, największy i najdłużej trwający zryw narodowo-wyzwoleńczy w okresie zaborów.

Powstanie zostało ogłoszone manifestem wydanym przez Tymczasowy Rząd Narodowy. Było największym w nowożytnej Europie powstaniem zbrojnym zapoczątkowanym w celu zrzucenia jarzma rosyjskiego zaborcy. Do walki stanęło ponad 150 tys. powstańców. W tym gronie znajdowało się wielu leśników i pracowników leśnych. Powstańców licznie wspierali przedstawiciele innych narodów, m.in. Włosi i Węgrzy, angażując się w walkę o odzyskanie naszej niepodległości.

Miejscem w szczególny sposób zaangażowanym w działania powstańcze była Lubelszczyzna. Na tym terenie rozegrało się aż 224 spośród 1200 bitew, potyczek i starć powstania styczniowego, wiele z nich pośród leśnych ostępów województwa lubelskiego. Powstanie styczniowe zakończyło się jesienią 1864 roku. Pochłonęło kilkadziesiąt tysięcy ofiar, wywierając ogromny wpływ na dążenia niepodległościowe kolejnych pokoleń. 

„My jak ptacy na wędrówce
dziś tu, jutro staniem na placówce.
Szczęście, dola później może
ach, lecz tylko ty wiesz Boże
co tam spotka nas.
Ty wiesz komu miły uśmiech

komu kwiaty na mogiły
niesie przyszły czas”


Wiersz powstańca, poety Mieczysława Romanowskiego, który śpiewali uczestnicy powstania styczniowego. Mieczysław Romanowski poległ 24 stycznia 1863 roku w potyczce pod Józefowem nad Nepryszką. Jego grób znajduje się na tamtejszym cmentarzu miejskim.

O udziale leśników w powstaniu styczniowym na Lubelszczyźnie pisaliśmy w pierwszym numerze zeszłorocznego „Lubelskiego Głosu Lasu” w tekście „Leśnicy na kartach powstania styczniowego” oraz w artykule „Leśnik z powstańczą historią” opisującym działalność bohaterskiego leśnika Henryka Hugo Gramowskiego.